Outfit 27: Νομός Ηλείας

Έβαλα αυτόν τον τίτλο για να σκεφτείς ακριβώς αυτό που σκέφτηκες όταν το διάβασες.

«Χαχα ναι ναι Νομός Ηλείας που γίνονται τα Σόδομα και τα Γόμορρα. Χαχα Πύργος. Χαχα είμαστε καλύτεροι» OXI

Σίγουρα όχι. Ερχόμενη από μια πόλη που επίσης έχει ακουστεί μόνο για τα κακά κι αποτελεί στόχο τέτοιων «χιουμοριστικών» σχολιασμών, μπορώ να σε επιβεβαιώσω για ένα πράγμα. Κάθε φορά που τσουβαλιάζεις έστω και για πλάκα συμπεριφορές κι ανθρώπους ενός τόπου, επειδή άκουσες για κάποιον ακραίο φασίστα/ανώμαλο του συγκεκριμένου μέρους, είναι σαν να ακυρώνεις όλους τους υπόλοιπους που θέλουν να αλλάξουν τον τόπο τους.

Ναι, μπορεί να άκουσες για χρυσάυγουλα, για ανωμαλίες και για εγκλήματα στον Πύργο. Μπορεί όντως για κάποιο λόγο να έχουν μαζευτεί αρκετοί τέτοιοι στην εν λόγω περιοχή.

Οι υπόλοιποι όμως που και καταδικάζουν, αλλά και προσπαθούν να αλλάξουν αυτήν την κατάσταση, δε σου φταίνε σε τίποτα να τους εξομοιώνεις έστω και για πλάκα.

Θα μπορούσαμε πέρα από χιουμοράκι να ρίχναμε μια ματιά και στα θετικά.

Για αρχή μπορούμε να πούμε για παράδειγμα ότι ο νομός Ηλείας επιβίωσε κι ακόμα προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του μετά από μια φονική πυρκαγιά που συνέβη πριν 13 χρόνια. Ίσως να μην έχεις μνήμες από κείνη την περίοδο, ίσως και να έχεις. Εγώ που για διάφορους λόγους έχω αρκετές αναμνήσεις, μπορώ να σου πω με βεβαιότητα ότι δεν υπάρχουν πολλές περιοχές που θα μπορούσαν να συνέλθουν μετά από μια τέτοια επίγεια κόλαση.

Επίσης, ο νομός αυτός είναι από τους βασικούς που στηρίζουν τον πρωτογενή τομέα της χώρας μας. Στην Πελοπόννησο γενικά αλλά και στην Ηλεία συγκεκριμένα, υπάρχει εξαιρετικά μεγάλη παραγωγή εσπεριδοειδών και ελιών.

Για να μην μακρηγορώ λοιπόν άλλο και να μπώ στο θέμα, η παραγωγή εσπεριδοειδών και η φούστα μου θα μπορούσαν κάπως να συνδυαστούν. Όμως ζω στην άλλη άκρη της Ελλάδας και δεν έχω ιδέα αν υπάρχουν καν οπωρώνες.

Σε συνδυασμό με το top που είναι κι αυτό σε χρώμα συμπαθών εσπεριδοειδών και την μισοψάθινη τσάντα, το look αυτό, στα δικά μου μάτια, συνοψίζει το ελληνικό καλοκαίρι. Αυτό το καλοκαίρι που αξίζει έστω και μια φορά όλοι μας να ζήσουμε. Μακριά από μπιτσόμπαρα με δυνατή μουσική, μακρια από επιδείξεις αθλοπαιδιών, μακριά από ακατανόητα hits και κυρίως μακριά από την πολυκοσμία.

Σαν άνθρωπος που είναι της άποψης πως «όποιος λέει οτι σαν την Χαλκιδική δεν έχει, δεν έχει πατήσει το πόδι του στην Πελοπόννησο» θα έλεγα ότι πάντα προσπαθώ όλα μου τα καλοκαίρια να είναι έτσι.

Ήσυχα, με λίγους και καλούς γύρω μου, με κύριο χαρακτηριστικό τους την ηρεμία και την ξεκούραση. Με πολύ ήλιο, με αρκετή θάλασσα, με απουσία στοιχείων που με ενοχλούν όλη την υπόλοιπη χρονιά στο αστικό περιβάλλον.

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να θυμάσαι ότι δε σε κάνει λιγότερο ρατσιστή το να τσουβαλιάζεις ανθρώπους λόγω της καταγωγής τους για πλάκα.

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: