Outfit 28: Stars and stripes but it’s actually dots

Όταν ήμουν μικρή είχα μια περίεργη φοβία. Πολλές είχα δηλαδή, αλλά αυτή η μια θαρρώ πως είναι trademark της δεκαετίας που γεννήθηκα.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένη. Γεννήθηκα στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Η δεκαετία εκείνη για την χώρα μας μπορεί να σήμαινε λεφτά και δεύτερο χρυσό αιώνα μετά από αυτόν του Περικλή.

Ωστόσο, μερικά χιλιόμετρα πιο εκεί, λάμβανε χώρα ο γιουγκοσλαβικός πόλεμος. Λέξεις όπως «Μιλόσεβιτς«, «Bill Clinton«, «Κοσσυφοπέδιο«, «ΝΑΤΟ» και «βομβαρδισμοί» ήταν συχνές στις συζητήσεις των μεγάλων.

Για να μην επεκταθώ καθώς δεν είναι το κατάλληλο άρθρο, θα αρκεστώ να πω πως όπως πάντα οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής χώθηκαν κι έδωσαν δημοκρατία και ελευθερία από την πολύ καλή τους την καρδιά, βομβαρδίζοντας.

Τότε πλανητάρχης ήταν ο Bill ο Clinton και σε κάποια φάση είχε σκάσει μύτη στην Αθήνα. Οι τηλεοράσεις έπαιζαν όλη μέρα το που πήγε, τι έκανε και τι έφαγε κι εγώ είχα περάσει ένα ολόκληρο απόγευμα κρυμμένη πίσω από τον καναπέ, καθώς ήμουν πεπεισμένη ότι «ο κακός αυτός ήρθε για να βομβαρδίσει και εμας και να ανοίξει τα κεφάλια από παιδάκια«.

Κάπως έτσι, μεγάλωσα μισώντας την Αμερική. Στα εφηβικά μου χρόνια άκουγα Green Day (oh the irony) και τρελαινόμουν με ένα πολύ συγκεκριμένο τραγούδι.

Μετά μεγάλωσα. Και κατάλαβα πως τα έθνη δεν τα κάνουν οι ηγέτες τους.

Μετά μεγάλωσα κι άλλο και αντιλήφθηκα πως φυσικά και τα έθνη τα κάνουν οι ηγέτες τους, από τη στιγμή που εκλέγονται.

Άλλωστε το να γίνεις από άνθρωπος, πρόβατο είναι απλά μια επιλογή.

Τώρα πια δεν μισώ την Αμερική. Κατά κάποιο τρόπο την λυπάμαι. Πάντα λυπάμαι για τους ανθρώπους που με τις αυτοκαταστροφικές τους επιλογές οδηγούνται σιγά σιγά στην εξαφάνιση.

Ίσως να βρίσκω κι αρκετά κοινά με την ΟΥΑΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ.

Στο θέμα μας. Συνδύασα ριγέ με πουά και το αποτέλεσμα ήταν κάπως έτσι:

Το μπλουζάκι από ύφασμα που θυμίζει γιαγιαδίστικα ρούχα κι είναι κάπως σαν πλεκτό, επιτέλους βρήκε μια πιο μοντέρνα εικόνα να ταιριάξει.

Για να σπάσω την διχρωμία του … Βορρά (κύριε Ιβάν πάρτε με στο κανάλι να δείχνω μόδα), επέλεξα αυτά τα color blocking πέδιλα και την αγαπημένη μου holographic τσάντα.

Τα επικριτικά γυαλιά μου δένουν με το κούρεμα και χτένισμα μου που συνήθως ανήκει σε fed up μητέρες 15χρονων.

Το συνολάκι δροσερό κι άνετο, θα το φόραγα μια μέρα του Σεπτέμβρη λίγο πριν αρχίσει το δεύτερο lockdown.

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, ψήσου να μάθεις να ψηφίζεις για να μην γίνουμε Αμερική. Οκ;

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: