Outfit 34: Baby shower party but I don’t know the gender

Ένα από τα πράγματα που είναι στην “to do” λίστα μου πριν πενηνταρίσω είναι το να γίνω νονά.

Σ’αυτήν την επιθυμία μου δεν με σπρώχνει κάποιο βαθύ θρησκευτικό αίσθημαδεν έχω τέτοια αισθήματα ούτε στην … ρηχή τους μορφή-, άλλα η αγάπη μου για τους δεύτερους ρόλους.

Τι εννοώ; Όπως σε ένα θεατρικό/τηλεοπτικό/κινηματογραφικό έργο, υπάρχουν πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστες, το ίδιο πάνω κάτω παίζει και στις διάφορες τελετές των ανθρώπων.

Άλλωστε η πλειονότητα τους δεν διαφέρει ιδιαίτερα από plays του θεάτρου του παραλόγου

Σε ένα γάμο για παράδειγμα, πρωταγωνιστές είναι ο γαμπρός και η νύφη, μα κατά την γνώμη μου, ο ρόλος κλειδί είναι αυτός των κουμπάρων.

Κάτι μεταξύ τελετάρχη,καλύτερου φίλου του ζευγαριού και social butterfly. Τα βλέμματα είναι δευτερευόντως πάνω σου, αλλά είναι. Είσαι somehow υποχρεωμένος να κανεις ένα μικρό expose στα φιλαράκια σου που παντρεύονται. Όπως κι είσαι κατά κάποιον τρόπο υποχρεωμένος να σύρεις τον χορό. Μέτριες ευθύνες, μέτρια έκθεση στο κοινό, still έκθεση.

Κάτι τέτοιο παίζει και με το νονό. Συν το ότι πρέπει να φέρνεις δώρα στο παιδί σε διαφορες γιορτές και περιστάσεις. Κάτι που όχι μόνο με αποθαρρυνει αλλά με κάνει να θέλω πιο πολύ να κερδίσω «επάξια» αυτή τη …θέση.

Παιδί, παιχνίδι, αγκαλίτσες, χαδάκια χωρίς ευθύνες, χωρίς ξενύχτια, χωρίς κούραση. Ο,τι καλύτερο!

Όταν λοιπόν έρθει η ώρα να γίνω νονά, ανυπομονώ να εφαρμόσω την απίστευτη αμερικανιά που ονομάζεται “Baby shower party”. Ένα πάρτυ στο οποίο οι γονείς αποκαλύπτουν στους φίλους και συγγενείς τους το φύλο του μωρού. Ο,τι πιο αχρείαστο. Ψήνομαι!

Στο party αυτό λοιπόν, αν γινόταν αύριο θα φορούσα τα εξής:

Θα συνδύαζα το σομόν χρώμα με το baby blue, για να μην πέσω έξω σε καμία περίπτωση. Η συγκεκριμένη διχρωμία θα μπορούσε να με σώσει κι από τυχόν αμηχανία που θα δημιουργούνταν αν τελικά ενώ ήξερα, είχα ξεχάσει το φύλο του παιδιού.

Η λευκή κλασική γόβα παραπέμπει στην αγνότητα του βρέφους ή και όχι. Σε κάθε περίπτωση είναι το κομμάτι μπαλαντέρ που σε τέτοιες περιπτώσεις διχρωμιών/πολυχρωμιών με βγάζει … ασπροπρόσωπη. (Ωπ τι έκανα εδώ;!)

Το πουκάμισο έχει μια ιδιαίτερη γραμμή, η οποία του επιτρέπει να φορεθεί από ψυχρές μέρες του καλοκαιριού μέχρι και αρχές φθινοπώρου.

Βέβαια, το φετινό φθινόπωρο δεν είμαι ακριβώς σίγουρη ότι θα μπορούμε να σουλατσαρουμε εκεί έξω, μα λίγη αισιοδοξία ίσως και να μην βλάπτει.

Από τα αγαπημένα μου parts του outfit είναι και η ιδιαίτερη holographic τσάντα, καθώς ό,τι είναι holographic με στοιχειώνει, όπως ακριβώς η βλακεία στοιχειώνει τους εθνικιστές.

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, σίγουρα δε θα έχω προλάβει να γίνω νονά. Όμως για να ζήσω μέχρι να έρθει η ώρα να γίνω, πρέπει φίλη να μαζευτούμε λίγο και ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΑΝ ΑΥΣΤΡΑΛΟΠΙΘΗΚΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΛΕΨΑΝΕ ΤΙΣ ΜΠΑΝΑΝΕΣ. Είναι θέμα υγείας όχι απαγόρευσης.

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: