Outfit 38: Tea party but only because I drink tea

Θυμάμαι το ταλαίπωρο 2009 είχα μπει σε μια διαδικασία κοινωνικής επιμόρφωσης κατά την οποία ήθελα να μάθω και να κατανοήσω εν μέρει τον κόσμο τον οποίο ζούσα.

Στην προσπάθεια μου αυτή, αποφάσισα να διαβάζω διαφορα περιοδικά ποικίλης ύλης σαν το θρυλικό «Έψιλον» που κυκλοφορούσε με την κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, το “Le monde diplomatique”, το περιοδικό «Άρδην» και άρθρα από ένα πολύ συγκεκριμένο site που ανήκει σε γνωστό δημοσιογράφο και νυν αρχηγό κόμματος.

Αν τώρα φυσικά απορείς πως με αυτήν την … αφύπνιση, έφτασα να σου μιλάω για snakeskin μποτάκια και trends της εποχής, να σου πω ότι οι άνθρωποι δεν είναι μονόπλευρα όντα κι έχουν την δυνατότητα να επιλέγουν ποια πλευρά τους θα εκθέτουν ανάλογα με τη διάθεση και τις φιλοδοξίες τους.

Πίσω στο θέμα μας, αυτά τα υλικά αναφοράς μου έμαθαν να σκέφτομαι, να εκφράζομαι και κυρίως να σκέφτομαι πριν εκφραστώ για πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Πολλά άρθρα μου έχουν μείνει και ακόμα και σήμερα, αρκετά χρόνια μετά, θυμάμαι πληροφορίες που έλαβα.

Μια από αυτές είναι και το κίνημα του τσαγιού, αγγλιστί “Tea party movement”. Το κίνημα αυτό αναπτύχθηκε στις Ηνωμένες πολιτείες περί το 2009 και είναι συντηρητικό πολιτικά και φιλελεύθερο οικονομικά. Εκφραστές του είναι διάφορες φιλελέρες της λάσπης όπως η Σάρα Πέιλιν και διάφορες άλλες προσωπικότητες που ευθύνονται για την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην χώρα τους.

Περαιτέρω ανάλυση δεν είμαι σε θέση να κάνω, απλά το γεγονός ότι θεωρούσαν τον Obama σοσιαλιστή, ίσως και να συνοψίζει την φασουλα του κινήματος…

Από τότε που διάβασα λοιπόν για το κίνημα αυτό η φράση “tea party” σαν κάπως να έπιασε μια γλίτσα. Ωστόσο, δεν σταμάτησα ποτε να πίνω τσάι, κι επειδή τα aesthetics των βρετανικών real tea parties πάντα μου άρεσαν, αποφάσισα να ξορκίσω την κακή ενέργεια της φράσης, φορώντας όντως ένα συνολάκι που θα φορούσα αν πήγαινα σε πάρτυ με τσάι το 2020:

Το ιδιαίτερο φορεματακι με την cut out λεπτομέρεια, είναι ακριβώς στα χρώματα που έχω φανταστεί ότι παίζανε πολύ στις μαζώξεις για τσάι. Ροζ, floral, θηλυκή και ρομαντική διάθεση.

Σετάρεται άνετα με ένα earl grey τσάι σερβιρισμένο σε pale ροζ πορσελάνινα φλιτζάνια. Στο χρώμα περίπου των πεδίλων μου.

Με φαντάζομαι να το φοράω με μια παρέα ξεβαμμένων στο δέρμα όσο κι εγώ, γυναικών και να σχολιάζουμε για τις διακοπές μας στις βρετανικές αποικίες ενώ από μέσα μου θα προσπαθώ ακόμα να καταλάβω τι στο καλό έκανα λάθος στη χρονομηχανή και βρέθηκα εδώ με την μπουρζουαζία.

Θα μπορούσα όμως να το φορέσω και σε μια undercover συνάντηση με την Έμελιν Πανκχερστ για να μην μας καταλάβουν. (Άμα δεν ξέρεις ποια είναι, λίγο λυπάμαι).

Εν τελει, προφανώς και θα το φορέσω για να πάω έναν κυριακάτικο πρωινό καφέ. Ή και βραδινό. Ή και μέσα στο σπίτι όπως μας βλέπω…

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να θυμάσαι ότι δεν είναι κακό να έχεις την τάδε ή την δείνα ιδεολογία περί κοινωνίας, οικονομίας ή πολιτικής. Κακό είναι να την έχεις για τους πλέον άσχετους και ασυνάρτητους λόγους.

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: