Outfit 58: Summer in Siberia

Για να μην έχω διάθεση να σχολιάσω την επικαιρότητα και κυρίως να κάνω black/βλακ χιούμορ με τα ολοένα αυξανόμενα κρούσματα και το δεύτερο lockdown, σημαίνει πως φοβάμαι πολύ.

Βασικά, δεν φοβάμαι μόνο, είμαι τρομοκρατημένη. Όχι τόσο για αυτό που αντιλαμβάνομαι πως έρχεται, αλλά για το γεγονός ότι αυτήν την φορά δεν προκάλεσα εγώ προσωπικά ούτε μια φορά τη μοίρα μου. Κι όσο δίκαιο και γαμάτο θεωρώ το να πληρώνεις τα λάθη σου, τόσο άδικο κι απαίσιο είναι το να πληρώνεις ξένες αμαρτίες.

Κι έτσι είναι Κυριακή, η δεύτερη μέρα του δεύτερου lockdown κι είπα να σχολιάσω ένα outfit που δεν ξέρω μετά από πόσο καιρο κι υπό ποιες συνθήκες θα το φορέσω.

Έχω την εντύπωση πως οι θερμοκρασίες στη Σιβηρία το καλοκαίρι επιτρέπουν τέτοιου είδους ένδυση γι’αυτό και ο τίτλος του outfit.

Επίσης, η Σιβηρία ήταν τόπος εξορίας. Κι οι εξορίες είναι κάτι που συμβαίνει όταν ένα κράτος έχει χούντα. Ή γενικά καταδυναστεύεται από κάποιον.

Γενικά, όταν υπάρχει χούντα οι άνθρωποι διώκονται για τις ιδέες τους. Στρατεύματα μπαίνουν με το έτσι θέλω στα σπίτια τους, τους βγάζουν έξω στις αυλές με τα βρακιά και τους κακοποιούν.

Κατά τη διάρκεια μιας χούντας απαγορεύεται η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση ιδεών. Καίγονται βιβλία και συγγράματα που δεν συμφωνούν με την ιδεολογία του εκάστοτε δυνάστη.

Γίνονται πολύ σκληρά βασανιστήρια. Καταστρέφονται ζωές ολοσχερώς.

Σε μια χούντα το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν μπορούμε να πάμε για καφέ. Ούτε ότι πρέπει να στέλνουμε μήνυμα για να ψωνίσουμε λαχανικά. Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα δεν απαιτούν να μείνουμε σπίτι για να μην σκοτώσουμε τις γιαγιάδες και τους γονείς μας.

Η χούντα είναι μια καταπιεστική συνθήκη που υποβαθμίζει κάθε ανθρώπινη υπόσταση.

Οποιαδήποτε σύγκριση του lockdown με χούντες είναι επιεικώς απαράδεκτη κι εύχομαι ειλικρινά να μην βρεθούμε ποτέ αντιμέτωποι με χούντα γιατί οι αποστειρωμένοι και καλοθρεμμενοι κώλοι μας δεν θα μπορέσουν να την καθαιρέσουν, καθιστώντας την μονιμότητα.

Για να επιστρέψω στο θέμα και να σταματήσω το rant, στο συγκεκριμένο outfit συνδύασα μια κεραμίδι παντελόνα με ενά πουκάμισο κι ένα oversized σακάκι.

Το καπέλο ίσως και να είναι αυτό που δίνει το vibe της κατά τ’άλλα συμπαθούς χώρας.

Στην πραγματικότητα δεν ξέρω αν θα άντεχα ούτε ένα μισάωρο ακόμα και μέσα στο κατακαλόκαιρο, σε μια τόσο παγωμένη περιοχή.

Το look θα το φορέσω κατά πάσα πιθανότητα-αν δηλαδή η θνησιμότητα του COVID-19 συνεχίσει να κυμαίνεται στο 0,026% για την ηλικία μου- στα τέλη του χειμώνα, κυρίως για να κάνω επίδειξη κι απόσβεση το faux γούνινο καπέλο μου.

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, μάθε να ξεχωρίζεις το φίμωτρο από τη μάσκα.

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: