Outfit 60: I was an artist but criminology won me back

Αυτή τη φορά όντως δε θα σχολιάσω τίποτα επικαιρο, γιατί με το ζόρι κρατιέμαι να μην κλάψω.

Θα χρησιμοποιήσω τη λύση του escapism που τόσο σιχαίνομαι και θα γράψω για αυτό το outfit που θα μπορούσα να φορέσω αν ήμουν αρτίστα κι εγκληματολόγος ταυτόχρονα.

Τίποτα από τα δυο δε θα γίνω, ούτε φυσικά θα ήθελα να γίνω. Απλά ταίριαξε το vibe με το outfit.

Προς το παρόν με νοιάζει να μην γίνω διασωληνωμένη.

Ποζάροντας μπροστά από τους πίνακες που όντως έχω ζωγραφίσει στο παρελθόν, επέλεξα να φορέσω μια Molly bracken μπλε βελουτε παντελόνα με ένα κιτρινοπορτοκαλι μπλουζάκι.

Πρόσθεσα μια κορδέλα καθώς που νοείται αρτίστα χωρίς headpiece κι ένα statement περιδέραιο.

Στην εκδοχή που γίνομαι εγκληματολόγος, η κορδέλα μεταφέρθηκε από τα μαλλιά στο καπέλο μου. Άλλωστε δεν ασχολείσαι με crimes αν δεν φοράς καπέλο. Όλοι το ξέρουν αυτό.

Η κίτρινη τσάντα μου που είναι wannabe jacquemus αλλά τουλάχιστον κρατάει ένα χαρακτήρα και δεν αντιγράφει ακριβώς την πρωτότυπη τσάντα είναι βασικό μου αξεσουάρ. Γιατί μου αρέσει να θέτω και buyable στόχους στη ζωή μου. Χωρίς να αγοράζω μαϊμούδες.

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, τα ηθικά μου τσιτάτα στέρεψαν. Να προσέχεις.

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: