Outfit 75: Godmother finally became a godmother

Το πόσο θέλω να γίνω νονά νομίζω το έχουμε συζητήσει πολλές φορές σε αυτό εδώ το blog.

Για την ακρίβεια έχω παραληρήσει μόνη μου.

Για το πόσο λάθος κάνω που ωραιοποιώ την εικόνα της μαφίας και κάνω outfit στα οποία ντύνομαι όπως θα ντυνόμουν αν έκανα προσφορές που δεν σηκώνουν άρνηση, δεν το έχω αναλύσει. Αλλά τι θα ήμουν καμία φυσιολογική που θα έκανε point out τα δικά της false glamorisation; Φυσικά και όχι.

Άλλωστε έχω πείσει τον εαυτό μου ότι όλοι οι Ιταλοί είναι σαν τον άντρα της Valentina Ferragni όπως και οι Γάλλοι σαν τον Timothee Chalamet.

Οπότε οι πολλαπλές ανάγκες ωραιοποίησης καταστάσεων που έτσι κι αλλιώς δεν με αγγίζουν, είναι σχεδόν αναγκαίες για να μην σκέφτομαι ΟΛΗ ΜΕΡΑ πως η σειρά μου για το εμβόλιο αργεί.

Πάμε λοιπόν για ένα ακόμα άρθρο που ωραιοποιεί την ιταλική μαφία- παρόλο που λογικά θα είναι κάπως χειρότερη από την ελληνική και θα εξαφανίζουν σαφώς ευκολότερα μάρτυρες χωρίς να χρειάζεται να πάθουν καρδιακή προσβολή-, τους Ιταλούς και συνδυάζει και την ανάγκη μου να γίνω νονά.

Στο σημερινό POV λοιπόν, είμαι νονά από κείνες που κάνουν προσφορές και στέλνουν κεφάλια αλόγων, αλλά είμαι και νονά από κείνες που έχουν βαφτιστήρια. Βγήκα λοιπόν με τον βαφτιστικό μου που κάποια μέρα θα γίνει κι αυτός νονός για βόλτα, μου είπαν ότι το ροζ είναι γλυκό χρωμα αλλά φυσικά δε θέλω να χάσω και το notoriety μου.

Αυτή η μαύρη καπαρντινα προσθέτει μια πιο άγρια αύρα, σε συνδυασμό με το statement κολιέ.

Τα μαύρα γυαλιά είναι για να με αναγνωρίζουν μεν οι αντίπαλες φαμίλιες να μην με ενοχλούν δε, καθώς περνάω όμορφες οικογενειακές στιγμές με το stuff κρυμμένο στο αυτοκίνητο.

Το Milkwhite ροζ φόρεμα μου, με κάνει να φαίνομαι πάρα πολύ γλυκιά πιστεύω, μιας που είμαι εξαιρετικά γλυκός άνθρωπος και στην πραγματικότητα.

Ίσως η … «γλυκύτητα» μου να είναι και το μοναδικό χαρακτηριστικό που έχω σε συμφωνία με το ρόλο της μαφιόζας, καθως σε γενικές γραμμές με αηδιάζει καπως η όψη του ξέραμενου αίματος, με τρομάζει οποιοσδήποτε κρότος και μπορείς να με πείσεις ότι κρατάς όπλο ακόμα κι αν αυτό είναι αγορασμένο από τα Jumbo και πετάει νερό.

Στην μοναδική μαφία που και πάλι με δυσκολία θα μπορούσα να συμμετέχω θα ήταν κάποιας μορφής mob όπου θα μαζευομασταν μερικές πυροβολημένες και θα κυνηγούσαμε να κοροϊδέψουμε όσους φοράνε μαϊμούδες ρούχα.

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, ίσως να έπρεπε να εξετάσω γιατί με έλκουν τόσο κόντρα ρόλοι στις «ιστοριούλες» μου για τα outfit. Οποτε δεν έχει συμβουλη για σένα!

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: