Outfit 78: Godmother goes on a date

Έχοντας επιτέλους πάρει σειρά για το… «τσιπάρισμα», είμαι έτοιμη πλέον να ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΩ ΤΟΝ ΑΦΕΝΤΗ BILL GATES και ΤΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ή…απλά να πάρω τη ζωή μου πίσω. Ξέρεις εκείνη τη ζωή που μου στέρησε αρχικά ο COVID-19 και η φύση της νόσου και στη συνέχεια τα όρθια ζώα που λογικά έχουν κάνει time travel από την εποχή των Νεαντερταλ, σκορπίζοντας παντού την αρρώστια και τον θάνατο μέσω της ανευθυνότητας τους.

Η μέρα που θα διηγούμαι στα εγγόνια μου ως την πιο σημαντική μέρα στα late twenties μου, είναι πιο κοντά από ποτέ. Κι είμαι τόσο περήφανη που τα κατάφερα κι έφτασα να δω με τα μάτια μου την νίκη της επιστήμης έναντι στην ανθρώπινη βλακεία.

Έστω κι ανώνυμα, έστω και ως ένα μικρό κομμάτι σε κάποιο παραθεμα, θα βρίσκομαι κάποτε σε ένα σχολικό βιβλίο. Κι όχι δεν είμαι υπερφίαλη ή υπερβολική. Οι απόγονοι μου θα μάθουν για τους ανθρώπους που αναχαίτισαν μια φονική πανδημία, για μένα, για σένα, για όλους όσους φορέσαμε τη μάσκα μας, κάτσαμε σπίτι, πλύναμε τα χέρια μας, βάλαμε χαρτομάντηλο ενώ φταρνιζόμασταν, δεν διαδοσαμε ανυπέρβλητης ανοησίας παραμύθια κτλπ.

Γιατί έτσι λειτουργεί η ιστορία. Έχει πάντα τον τρόπο της να φτύνει κατάμουτρα και να ξεβράζει όσους βρίσκονται στην λάθος πλευρά της.

Καμία σχέση δεν έχουν όλα αυτά με το άρθρο σήμερα.

Σήμερα, θυμήθηκα τις παλιές εποχές που φορουσα outfit τα οποία αργότερα θα φορούσα έξω.

Και το σημερινό look είναι ένα ντύσιμο που ανυπομονώ να κάνω in real life, μετά το τσιπάρισμα μου.

Όμως επειδή σχεδόν κάθε outfit μου, έχει κι ένα POV story, κι επειδή το αγαπημένο μου στορυ είναι αυτό που είμαι νονά-μαφιοζα, σήμερα η μαφιόζα που δε θα μπορούσα να είμαι ποτε, βγαίνει ραντεβού. Και φοράω αυτά:

Vegan leather φόρεμα από τα αγαπημένα μου Milkwhite, σε συνδυασμό με την Ted baker τσάντα. Κόκκινο φόρεμα γιατί σε ένα ραντεβού πάντα φοράμε κόκκινο, όλοι το ξέρουν αυτό.

Από μέσα μαύρο σιθρου κορμάκι καθώς μια νονά ποτε δεν δείχνει πολύ δέρμα, όχι από σεμνότητα αλλά από φόβο μην βρεθεί μέρος ακάλυπτο άρα και πιο … ευάλωτο. Αυτά τα λέω βέβαια εγώ από το μυαλό μου για να καλυψω το γεγονός ότι κρυώνω.

Το ραντεβού μου δεν ξέρει ότι είμαι νονά, γι’αυτό και προσπαθώ να δείχνω όσο μπορώ γλυκιά με το λεοπάρ scrunchie μου και τα σκουλαρίκια μου. Μα οι βάτες με προδίδουν. Κι αυτός είναι άλλωστε ο σκοπός μου.

Λογικά θα πάμε να φάμε κάπου μακαρονάδα, την οποία θα καταβροχθίσω με περισση όρεξη μιας που ποτε δε θα δοκίμαζα το …stuff της φαμίλιας.

Ο παρτενέρ μου θα είναι κάποιος που θα μοιάζει στον φωτογράφο μου γιατί είτε σε POV, είτε στην πραγματικότητα ο προφεσορας είναι σταθερή και μη εξαιρετέα αξια!

Στην πραγματικότητα θα βάλω το outfitακι ,αν έχει ανοίξει η εστίαση φυσικά, στις 14 Φεβρουαρίου καθώς μετά από τόσα χρόνια και τόσο σάπισμα στο νετφλιξ καλό είναι να εκμεταλλεύεσαι μια ανούσια γιορτή για να νιώσεις και πάλι άνθρωπος.

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, μου εύχομαι να έχω λάβει το εμβόλιο της…επιστροφής και να ζω με λίγο λιγότερο φόβο. Δεν έχει ευχές για σένα σήμερα, τώρα πρέπει να κοιτάξω επιτέλους το δικό μου καλό!

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: