Outfit 85: Going to listen to “Sunday Bloody Sunday” live

Ένα από τα πολλά καλά του να έχεις μεγαλύτερα αδέρφια είναι η μουσική παιδεία που ενδέχεται να αποκτήσεις. Αν φυσικά και τα αδέρφια σου είναι μουσικά εκπαιδευμένα. Πίσω στα πολύ όμορφα για τη χώρα μας, 90’s, συνήθιζα να ακούω πριν ακόμα είμαι σε φάση να καταλάβω, Cranberries, U2, Take that κτλπ. Να έρχονται από το διπλανό δωμάτιο.

Η εφηβεία μου συνέπεσε με την πιο στείρα πολιτιστικά εποχή τόσο σε θέματα αισθητικής, όσο και σε θέματα μουσικής. Στην εποχή που υπήρξα έφηβη κυκλοφόρησαν εκτρώματα μόδες όπως οι emo και οι trendy και εκτρωματικές μουσικές όπως «αυτός που ήταν σεξυ και το ήξερε», «ο υπουργός που του γαμούσαν τα υπουργεία του» κι άλλα πολλά, που από τους ιστορικούς του μέλλοντος θα θεωρηθούν προαγγελοι της παγκόσμιας κρίσης των 10’s.

Όμως ευτυχώς ήδη ήξερα τι πάει να πει καλή μουσική. Παρόλο που ίσως να ήμουν κάπως «ξενέρωτη» για την εποχή μου, δεν μετάνιωσα ποτέ τις μουσικές επιλογές της εφηβείας μου. Κι αυτό είναι από τα μεγαλύτερα flex μου. Παρόλο που πλέον δεν αντέχω να ακούσω τα τραγούδια εκείνα.

Από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα ήταν οι Cranberries και οι U2. Και φυσικά ήξερα αρκετά καλά τι συνέβαινε στην κατά τ’άλλα πανέμορφη χώρα προέλευσης τους.

Φαντάζομαι, αν δεν ζεις σε σπηλιά θα ξέρεις για την περίοδο των εχθροπραξιών στην Ιρλανδία. Πάντα, αν και δεν υπήρξα ποτέ θρήσκα έτρεφα μια συμπάθεια στους καθολικούς εξαιτίας και αυτής της ιστορίας. Όπως έβλεπα και με μια κατανόηση τον IRA και το Sinn Fein.

Θα μπορούσα μάλιστα να πω ότι ακόμα όταν σκέφτομαι την λέξη «πατριώτης», σκέφτομαι σχεδόν ταυτόχρονα τον αγώνα των Ιρλανδών για ανεξαρτησία. Και σίγουρα δεν σκέφτομαι βρωμιαρηδες με περικεφαλαίες να βγάζουν τον κωλο τους στο λευκό Πύργο.

Αυτή είναι και η διαφορά μεταξύ εθνικιστή και πατριώτη. Πατριώτης είσαι αν σε περίοδο εχθροπραξιών/πολέμου επιζητάς την ανεξαρτησία, πολλές φορές επικαλούμενος τις διαφορές σου με τον κατακτητή/αντίπαλο ή αν σε καιρό ειρήνης, εκτιμάς όσα η χώρα σου έχει προσφέρει αφού πρώτα γνωρίζεις ποια είναι αυτά.

Εθνικιστής είσαι αν στο μυαλό σου το οποίο μάλλον συνδέεται με το γεμάτο κόμπλεξ σώμα σου, θεωρείς την χώρα σου ανώτερη από όλες τις άλλες, χωρίς να γνωρίζεις τι ήταν και τι πρόσφερε αυτή η χώρα που τόσο υπερασπίζεσαι, χωρίς να γνωρίζεις ποια είναι η θέση σου σ’αυτή. Επαναλαμβάνεις χιλιοειπωμένα τσιτάτα και αναπαράγεις μίσος χωρίς όμως να αντιλαμβάνεσαι ότι ούτε υπάρχει πραγματικός εχθρός, ούτε ότι έχετε υπερβολικα πολλά κοινά.

Και ναι ξέρω ότι ο IRA υπήρξε βίαιος, ακραίος κι αιματοκύλισε την Ιρλανδία, αλλά δεν το έκαναν όλο αυτό για ένα όνομα, ούτε για δυο φρεγάτες στα ανοικτά.

Όμως εγώ δεν πρέπει να μιλάω για αυτά, γιατί δεν έχω μάθει την διαστρεβλωμένη ιστορία του σχολείου, ούτε χρειάστηκε να παπαγαλίσω ψέματα από κακογραμμένα εγχειρίδια που θα έκαναν τον Ηροδοτο να χάσει την υπομονή του. Και για τους νεοέλληνες αυτή είναι και η μόνη ιστορία που αναγνωρίζουν. Οποτε θα κλείσω αυτή τη γιγάντια παρένθεση και θα μιλήσω -ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ- για το outfit.

Στο σημερινό λοιπόν outfit, είναι 1994, είμαι 17 και πάω στην συναυλία των U2 στο Μπέλφαστ. Την Κυριακή που πέρασε φυσικά πήγα εκκλησία και προσευχήθηκα με το ροζάριο στο σπίτι να δώσει η Παρθένος Μαρία τη φώτιση της να απαλλαγούμε από τους βρωμιαρηδες Άγγλους προτεστάντες. Φυσικά, στο σχολείο, στις φίλες μου και μπροστά στους μεγαλύτερους υποστηρίζω την έρευση μιας από κοινού ειρηνικής λύσης. Όμως, όλοι ξέρουμε πως οι προτεστάντες είναι αιρετικοί κι οι Άγγλοι σφετερίζονται τη γη μας.

Τι θα φόραγα λοιπόν στα ιρλανδικά 90’s πηγαίνοντας σε μια συναυλία κρυφά από τη μαμά μου;

Ψηλόμεσο mom’s Jean με κοτλε -από τα αγαπημένα μου υφάσματα- χακί σακάκι, μποτάκια γιατί είναι 90’s και σταυρός γιατί είναι Ιρλανδία.

Σιθρου κορμάκι από μέσα γιατί προφανώς και στα 90’s δεν μπορείς να μην έχεις post-grunge επιρροές. Και το κλασσικο πιάσιμο μαλλιών των Millenials.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό το outfit δεν είναι καθόλου «εγώ». Την ίδια στιγμή που θα ήθελα πάρα πολύ να είναι. Προφανώς όχι σε μια χώρα που γίνονται βομβιστικές επιθέσεις αλλά σε μια χώρα με ειρηνικές συνθήκες, τα 90’s ήταν η καλύτερη εποχή για να είσαι έφηβος.

Παντελόνια που κολάκευαν τα διογκωμένα από τις ορμονες σώματα των εφήβων . Μποτάκια κι αρβυλάκια καθώς και safe χρωματικοί συνδυασμοί. Όλα αυτά με την ευημερία της Ελλάδας την δεκαετία του ‘90, με κάνουν να ζηλεύω τους πραγματικούς Millenials.

Γιατί στα 00’s οτιδήποτε μη skinny για τα κορίτσια ήταν απαγορευτικό. Για την ακρίβεια δεν μπορούσες να βρεις στα μαγαζιά κάτι ανάλογο. Οι μπαλαρίνες και οι γόβες με τους κοθόρνους ήταν τα δυο must παπούτσια, καθώς και το τέλεια ισιωμένο-πρόκα μαλλί must χτένισμα. Κι από πολιτισμικές επιρροές άστο καλύτερα.

Βέβαια μπορεί να ζηλεύω τόσο πολύ αυτούς που έζησαν ως 16χρονοι τα 90’s, γιατί θα ήθελα πάρα πολύ στα 16μου να ακούω για χρηματιστήριο, μετοχές, πλούτο, πασοκακι και ξενύχτια πολιτικών, παρά για δάνεια, Δ.Ν.Τ, κρίση, φτώχευση που όντως άκουγα. Όπως και να χει, η ενηλικίωση στα χρόνια των παχιών αγελάδων είναι ένα προνόμιο. Άσχετα με τη σφαλιάρα που έφαγαν όλοι αυτοί μετά την ενηλικίωση τους.

Στο μεταξύ παίζει να μην έχω πιάσει τόσα θέματα ταυτόχρονα ποτε ξανά σε άρθρο, μα είναι αλήθεια ότι η περίοδος των εχθροπραξιών στην Ιρλανδία, το ξέπλυμα πατριωτικών τρομοκρατικών οργανώσεων, οι U2, οι Cranberries, το Zombie, τα «χρυσά 90’s» της Ελλάδας, τα ξεπεσμενα 00’s και ο εθνικισμός σε αντιδιαστολή με τον πατριωτισμό, είναι τα αγαπημένα μου θέματα προς συζήτηση. Ως boomer θεια ξέρω θα γίνω πολύ βαρετή.

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, ήθελα να σου πω πως σε κάποια πλαίσια είναι αποδεκτό να εστιάζεις στις διαφορές και σε όλα αυτά που σε χωρίζουν από τον συνάνθρωπο. Όταν ο συνάνθρωπος θέλει να σου κόψει το λαρύγγι και να σε αφανίσει. Όχι όταν σε έχει γραμμένο. Και σίγουρα όχι όταν έχει την ανάγκη σου.

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: