Outfit 96: 60’s but I need no man to validate me

Έχω γίνει κουραστική με το να λέω και να ξαναλέω πόσο πολύ μου αρέσει η αισθητική παλαιοτερων δεκαετιών και ταυτόχρονα ποσο απεχθάνομαι τις δεκαετίες αυτές από άποψη ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οπότε δε θα τα πω για άλλη μια φορά. Θα αρκεστώ στο ότι ζούμε στην καλύτερη μέχρι τώρα εποχή για την ισότητα των δυο φύλων, ενώ ταυτόχρονα έχουμε παρα πολύ δρόμο μπροστά μας για να χρησιμοποιούμε την λέξη ισότητα -αλλά και ισοτιμία- με την κυριολεκτική της σημασία.

Πίσω στα σκοτεινά sixties στην χώρα μας οι γυναίκες είχαν μόλις πριν 6 χρόνια αποκτήσει το δικαίωμα ψήφου και για να κυκλοφορήσουν ελεύθερα χρειαζόντουσαν την «έγκριση» κάποιου άντρα -πατέρα/αδελφού/συζύγου-. Φυσικά και πάλι έπρεπε να είναι σεμνές, μαζεμένες, χαμηλοβλεπούσες και με χαμηλές προσδοκίες γιατί αλλιώς θα χαρακτηρίζονταν με έναν λαϊκό όρο που αποδίδεται στις επι χρημασι εκδιδόμενες.

Από αυτήν την κατάσταση ξέφευγαν ελάχιστες γυναίκες που είτε ήταν εξαιρετικά πλούσιες, είτε διάσημες, είτε και τα δυο.

Για να επανέλθω στο θέμα όμως θα πω πως σήμερα ντύθηκα με 60’s aesthetics, αλλά στον 21ο αιώνα. Ή για να είμαι πιο συγκεκριμένη ντύθηκα σαν γυναίκα του ‘60 η οποία με κάποιο τρόπο ήρθε στο 2020’s κι αποφάσισε να μείνει.

Αυτό το πολύ όμορφο φορεμα σε σχεδόν άλφα γραμμή μου θύμισε, από την πρώτη στιγμή που το είδα, ελληνική ταινία. Το «παλιακό» λουκ έρχεται να συμπληρώσει η τσάντα χειρός και η στέκα.

Είναι ένα σύνολο που μπορείς άνετα να φορέσεις σε μια πρωινή μεν αλλά ψιλοεπισημη στιγμή όπως το να είσαι μάρτυρας σε ένα γάμο στο δημαρχείο (προφανώς και θα έπαιζα το χαρτι της κουμπάρας), μια πρωινή βάφτιση ή μια επίσκεψη στο βαφτιστικό/ανίψι σου.

Είχε περάσει αρκετός καιρός και δεν είχα μιλήσει για τον διακαή πόθο μου να γίνω νονά, οπότε σκέφτηκα κάπως να το κολλήσω στο σημερινό outfit. Ο Φρόυντ ίσως να το εξηγούσε σαν ανάγκη για μητρότητα με μειωμένες ευθύνες μπορεί όμως και όχι.

Επίσης είναι ένα ωραίο σύνολο για να βγεις πρώτο ραντεβού με κάποιον που δεν έχει καμία απολύτως ιδέα από στυλ και θεωρεί τα περίπλοκα χρώματα και σχέδια αλλόκοτα, ώστε να τον ξεφορτωθείς και να μην γίνεις η κακιά που αφήνει κόσμο στο διαβάστηκε. Γιατί τι άλλο να κανεις με έναν άνθρωπο που είναι πλήρως αμουσος; Χαχα τι λέω!

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, ας είναι η Μεγάλη Εβδομάδα που έρχεται μια εβδομάδα όχι μόνο κατάνυξης αλλά και περισυλλογής. Όχι τόσο σε θρησκευτικό επίπεδο, αλλά κυρίως σε κοινωνικό. Για να μην επιστρέψει ποτέ ο περσινός Νοέμβρης.

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: