Outfit 102: El dia de los vivos

Μια από τις πιο ψεύτικες ευχές κι από τις πιο τοξικές κοσμοθεωρίες είναι το αηδιαστικά πολυφορεμένο,«Ζήσε κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία», και το «σήμερα είμαστε, αύριο δεν είμαστε» αντίστοιχα.

Τόσο υποκριτικά θετικό και τόσο βαθιά μοιρολατρικό στην πραγματικότητα. Συμβιβασμός και παθητική αποδοχή της ιδέας του θανάτου. Σε τέτοιο δε βαθμό που μοιάζει με επίκληση.

Κι από την άλλη υπάρχει κι η αγαπημένη μου θεώρηση. Αυτή που είχε περιγράψει ορθώς κι ο Μπουκοφσκι. Από τα λίγα σωστά που έγραψε ο συγκεκριμένος θα έλεγα.

Η θεώρηση μου λέει ότι ήρθαμε εδώ στη ζωή με σκοπό να ζήσουμε, να πανυγηρισουμε, να νιώσουμε, να αγαπήσουμε, να γελάσουμε και να κυνηγήσουμε την ευτυχία, τόσο δυνατά και τόσο πολύ ώστε ο Χάρος να φοβηθεί να μας πάρει.

Δεν είναι κάθε μέρα μια δυνητικά τελευταία μας μέρα, κάθε μέρα είναι μια ευκαιρία να μας φοβηθεί ο Χάρος λίγο παραπάνω.

Γι’αυτό κι έχω την τάση να γιορτάζω γεγονότα που ίσως να μην φαντάζουν τόσο σημαντικά στα εξωτερικά μάτια, να ζω καταστάσεις όσο πιο ειλικρινά μπορώ και ακόμα και να ντύνομαι με χρώματα και διάθεση που θα τρόμαζε κάθε επίδοξη δυστυχία να έρθει πάνω μου. Ή έστω δε θα την έκανε εμφανή, εάν με είχε ήδη χτυπήσει.

Γι’αυτο και μπροστά σε καθε «θορυβώδη» φιέστα, μια ευχάριστη αύρα έρχεται . Γιατί συνήθως από πίσω της κρύβεται μια νίκη ή μια προσπάθεια νίκης έναντι του σκοταδιού…

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το σημερινό σύνολο; Καμία απολύτως. Είναι απλά άλλο ένα φορεμα που συμφωνεί με την «φωτεινή» κοσμοθεωρία μου.

Το φοράω στην καθημερινότητα μου.

Το φόρεμα αυτό είναι σε ένα πολύ αγαπημένο μου χρώμα. Σε μια μαμαδιστικη και ρομαντική γραμμή. Άνετο, δροσερό και βγαλμένο από μια μελλοντική πιο ξέγνοιαστη εποχή.

Συνδυασμένο με μια μικρή, που παραδόξως χωράει όλα όσα χρειάζομαι, ψαθινη τσάντα.

Αν και πρωινό σύνολο, μου αρέσει να το φοράω και σε απογευματινές βόλτες.

Το σατενιζε ύφασμα του αποδείχτηκε σωτήριο για τις υψηλές θερμοκρασίες των ημερών.

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, μάθε να εκτιμάς το δώρο της ζωής το οποίο είναι στην πραγματικότητα εξαιρετικά σπάνιο. Ένας τρόπος εκτίμησης του είναι ο εμβολιασμός.

Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: